Podczas kolejnego spotkania BiblioMoli sięgnęłyśmy po książkę „To był tylko żart…” Karoliny Klimkiewicz – historię, która porusza trudne i bardzo aktualne tematy: przemoc rówieśniczą, hejt, cyberprzemoc, potrzebę akceptacji oraz konsekwencje naszych słów i zachowań. Rozmawiałyśmy o tym, czy każde zachowanie można usprawiedliwić słowami „przecież to był tylko żart”, jaką rolę w sytuacjach przemocy odgrywają świadkowie oraz dlaczego tak trudno czasem zareagować. Zastanawiałyśmy się również, czy osoba, która sama doświadczyła krzywdy, może później skrzywdzić kogoś innego i gdzie przebiega granica między sprawiedliwością a zemstą. Nie zabrakło także rozmowy o świecie internetu – anonimowości, publikowaniu informacji o innych osobach i konsekwencjach tego, że raz udostępniona treść może bardzo szybko dotrzeć do wielu osób. Książka stała się dla nas punktem wyjścia do ważnej rozmowy o odpowiedzialności, empatii i odwadze, by powiedzieć „stop”, kiedy komuś dzieje się krzywda. Bo czasem jedno zdanie: „To był tylko żart” nie wystarczy, żeby wymazać to, co ktoś poczuł.

Podczas kolejnego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki „BiblioMole” młodzież przeniosła się do świata książki „Ten niezwykły” Mai Nowak – historii o nowej szkole, trudnych zmianach, przyjaźni, pierwszym uczuciu i niezwykłym sekrecie. Główną bohaterką powieści jest Iga, która przeprowadza się z Manchesteru do Katowic. Nowe miasto, nowa szkoła i skomplikowana sytuacja rodzinna sprawiają, że dziewczyna nie od razu odnajduje się w nowej rzeczywistości. Wszystko zaczyna się zmieniać, gdy poznaje Bartka – chłopaka skrywającego niezwykły dar. Podczas spotkania BiblioMole rozmawiały o tym, jak trudno może być rozpocząć życie w zupełnie nowym miejscu i jak ważne w takich momentach okazują się przyjaźń, zaufanie i obecność drugiej osoby. Szczególnie interesujący okazał się wątek niezwykłej umiejętności Bartka. Uczestnicy zastanawiali się, czy możliwość poznawania cudzych myśli byłaby prawdziwym darem, czy może raczej ogromnym ciężarem. Nie zabrakło również rozmowy o granicach prywatności. Czy jeśli możemy poznać czyjś sekret, mamy prawo go ujawnić? Czy w przyjaźni można mieć własne tajemnice? I czy wiedza o drugim człowieku zawsze pomaga w budowaniu relacji? Książka stała się dla młodzieży punktem wyjścia do rozmowy o tym, że każdy z nas może skrywać coś, czego nie widać na pierwszy rzut oka. Czasami za pozorną pewnością siebie kryją się samotność, niepewność albo trudne doświadczenia. Spotkanie pokazało, że „niezwykłość” nie zawsze oznacza posiadanie nadprzyrodzonych zdolności. Czasem niezwykłe jest to, że potrafimy zaufać drugiej osobie, zaakceptować jej odmienność i być obok niej wtedy, gdy najbardziej tego potrzebuje.

Podczas spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki „BiblioMole” młodzież rozmawiała o niezwykłej powieści Każdy rok Tommy’ego Llewellyna autorstwa Michaela Thompsona. Główny bohater książki żyje z tajemniczą „klątwą” – raz w roku wszyscy zapominają o jego istnieniu. Każdy kolejny rok musi zaczynać od nowa, budując relacje, które wkrótce przestaną istnieć. Ta nietypowa historia stała się punktem wyjścia do rozmowy o samotności, potrzebie bycia zauważonym oraz wartości relacji międzyludzkich. Podczas spotkania uczestnicy zastanawiali się, czy warto angażować się w relacje, jeśli wiemy, że mogą one być nietrwałe. Rozmawiano także o tym, jak ważna jest pamięć o drugim człowieku oraz jak duże znaczenie mają nawet krótkie, ale szczere więzi. Dyskusja pokazała, że każdy człowiek potrzebuje akceptacji i obecności innych, a nawet chwilowe relacje mogą mieć ogromny wpływ na nasze życie. Spotkanie skłoniło uczestników do refleksji nad tym, co naprawdę nadaje sens naszym doświadczeniom i relacjom

Podczas kolejnego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki „BiblioMole” młodzież rozmawiała o powieści Almond autorstwa Won-Pyung Sohn. Książka stała się punktem wyjścia do refleksji nad emocjami, empatią oraz relacjami międzyludzkimi. Na początku spotkania uczestnicy zastanawiali się, jak wyglądałoby życie bez emocji. Wspólnie próbowali odpowiedzieć na pytanie, czy brak uczuć ułatwia funkcjonowanie, czy wręcz przeciwnie -utrudnia budowanie relacji z innymi ludźmi. Następnie młodzież przypomniała historię Yunjae – chłopca, który z powodu zaburzenia neurologicznego nie odczuwa emocji w typowy sposób. Szczególną uwagę poświęcono jego samotności oraz trudnościom w rozumieniu zachowań innych osób. Uczestnicy zwrócili uwagę, jak ważną rolę w jego życiu odgrywała mama, która próbowała nauczyć go rozpoznawania emocji. Centralnym punktem spotkania była analiza relacji Yunjae z Gonem – chłopcem pełnym gniewu i buntu. Podczas ćwiczenia „Dwa światy – jedna relacja” uczestnicy pracowali w grupach, próbując opisać tę samą sytuację z dwóch perspektyw. Ćwiczenie pokazało, jak różnie można odbierać te same wydarzenia oraz jak ważne jest zrozumienie drugiego człowieka. W trakcie dyskusji młodzież zauważyła, że choć bohaterowie bardzo się różnią, ich relacja opiera się na wzajemnym wpływie i stopniowym budowaniu zaufania. Podkreślono, że Yunjae uczy się rozumienia emocji, a Gon – dzięki tej relacji – doświadcza akceptacji i zaczyna inaczej patrzeć na siebie oraz innych. Spotkanie zakończyło się refleksją, że empatia nie zawsze oznacza odczuwanie tych samych emocji co inni, ale przede wszystkim próbę ich zrozumienia. Uczestnicy zgodnie uznali, że każdy człowiek, niezależnie od swoich doświadczeń i ograniczeń, potrzebuje relacji, akceptacji i obecności drugiego człowieka.

Podczas kolejnego spotkania Dyskusyjnego Klubu Książki „BiblioMole” młodzieżrozmawiała o niezwykle aktualnej i poruszającej powieści Tasmin Winter –„Dziewczyna w realu”. Książka stała się punktem wyjścia do refleksji nad bezpieczeństwem w internecie, granicami prywatności oraz wpływem mediów społecznościowych na życie młodych ludzi. Spotkanie rozpoczęło się od krótkiej, angażującej rozmowy wprowadzającej na temat obecności młodzieży w sieci. Uczestnicy odpowiadali na pytania dotyczące korzystania z mediów społecznościowych, prywatności kont oraz sytuacji, w których publikacja w internecie mogła przynieść nieprzyjemne konsekwencje. Rozmowa szybko pokazała, że temat jest bliski i ważny dla wszystkich obecnych. Następnie młodzież przypomniała fabułę książki. Główna bohaterka, trzynastoletnia Evie, od lat występuje na popularnym kanale prowadzonym przez rodziców. Jej życie – także bardzo prywatne momenty – jest regularnie nagrywane i udostępniane w internecie. Uczestnicy zwrócili uwagę na to, jak brak kontroli nad własnym wizerunkiem wpływa na samopoczucie dziewczyny oraz jej relacje z rówieśnikami. Szczególnie poruszyła ich sytuacja, w której jeden z osobistych filmów Evie staje się viralem, narażając ją na wstyd i komentarze w szkole. W dalszej części spotkania grupa wykonała ćwiczenie „Prawda czy filtr”. Uczestnicy zastanawiali się nad różnicą między tym, jak pokazujemy się w internecie, a tym, jacy jesteśmy naprawdę. Wspólnie doszli do wniosku, że media społecznościowe często prezentują wyidealizowaną wersję rzeczywistości, a liczba polubień nie powinna decydować o poczuciu własnej wartości. Dużo emocji wzbudziła również dyskusja o odpowiedzialności dorosłych za publikowanie wizerunku dzieci w sieci. Młodzież zastanawiała się, czy rodzice Evie mieli prawo udostępniać wszystkie informacje o jej życiu oraz gdzie przebiega granica między dzieleniem się codziennością a naruszaniem prywatności. Na zakończenie uczestnicy sformułowali własne zasady bezpiecznego korzystania z internetu. Wśród nich znalazły się m.in.: ochrona danych osobowych, ustawianie prywatności kont, przemyślane publikowanie zdjęć oraz reagowanie na hejt. Spotkanie pokazało, że literatura młodzieżowa może być doskonałym pretekstem do rozmowy o realnych problemach współczesnego świata. „BiblioMole” po raz kolejny udowodniły, że czytanie to nie tylko przyjemność, ale także okazja do refleksji i budowania świadomej postawy wobec wyzwań codzienności.

Podczas kolejnego spotkania BiblioMoli młodzież rozmawiała o powieści „To, czego nie mówię” autorstwa Erin Stewart. Książka stała się punktem wyjścia do refleksji nad emocjami, trudnościami w ich wyrażaniu oraz znaczeniem rozmowy i wsparcia w sytuacjach kryzysowych. Na początku spotkania uczestnicy w krótkiej rozmowie wprowadzającej dzielili się swoimi ogólnymi wrażeniami po lekturze. Zwracali uwagę na emocjonalny charakter książki, realistyczne przedstawienie relacji rodzinnych oraz postać głównej bohaterki Lily, która mierzy się z trudnymi uczuciami po próbie samobójczej swojej siostry. Następnie grupa przystąpiła do ćwiczenia. Każdy z uczestników otrzymał kartkę, na której miał dokończyć zdanie: „Czasami nie mówię, że…”. Podkreślono, że wypowiedzi nie muszą dotyczyć osobistych doświadczeń – mogły odnosić się do bohaterki książki lub do ogólnych obserwacji dotyczących młodych ludzi. Ćwiczenie odbywało się w atmosferze skupienia i bezpieczeństwa. Część uczestników zdecydowała się odczytać swoje zdania, inni woleli zachować je dla siebie. Wypowiedzi dotyczyły m.in. smutku, strachu, poczucia samotności, potrzeby bycia wysłuchanym oraz obawy przed oceną ze strony innych. Po zakończeniu ćwiczenia odbyła się rozmowa podsumowująca. Młodzież zauważyła, że milczenie często wynika z chęci ochrony siebie lub innych, ale jednocześnie może prowadzić do narastania trudnych emocji. Uczestnicy zgodnie stwierdzili, że książka pokazuje, jak ważne jest mówienie o swoich uczuciach i szukanie pomocy. Spotkanie zakończyło się refleksją, że każdy człowiek ma prawo do przeżywania emocji i że rozmowa – choć czasem trudna – może być pierwszym krokiem do zrozumienia siebie i innych.